Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
przetłumaczone przez aboud.pl@outlook.com http://www.facebook.com/aboudpl.ch.m
Person of Interest [1x06] The Fix
Tłumaczenie: k-rol Korekta: moniuska
Wiesz, czemu tu jestem i co czuję.
Nie mogę dłużej tego ukrywać.
Źle postępujemy.
- Gdzie mój stały kierowca? - Chory.
W ostatniej chwili wezwali mnie na zastępstwo.
- Callahan Car Service, słucham? - Zoe Morgan.
Zmieniliście mi kierowcę.
Przepraszamy panią za kłopot, ale Bill ma zapalenie krtani.
Zaraził się od syna.
- Którego? - Andy'ego, tego młodszego.
Przysłaliśmy w jego miejsce najlepszego kierowcę.
Sama to osądzę.
Żadnych pogaduszek i pytań.
Siedzisz w aucie i patrzysz na drogę.
- Rozliczymy się na koniec wieczoru. - Nie mogę się doczekać.
Mam małe kłopoty z tym zamkiem, panie Reese.
Nie jest wcale taki łatwy.
Nieważne, wszedłem.
Żadnych zdjęć rodziny czy przyjaciół.
Płyty jazzowe.
Rzuciła prawo, nie jest zatrudniona.
Mimo to trzy lata temu kupiła mieszkanie za dwa miliony gotówką.
W co ona się wmieszała?
Gdzie trzyma rzeczy, na których jej zależy?
- A pan? - Nie mam niczego takiego.
- Slip. - Zoe.
Masz?
Wiesz, że dla ciebie wszystko.
Bądź grzeczny, Slip.
Zapłaciła za coś dużą gotówką.
- Wie pan za co? - Nie.
Chcesz wiedzieć, gdzie ludzie coś chowają, Finch?
Pod czymś.
Patrz na drogę.
Nie gaś silnika. To nie potrwa długo.
Finch, ona kupiła broń.
W salonie ma już jedną. Po co jej kolejna?
Broń na ulicy kupuje się, bo jest nie do wykrycia.
Możliwe, że jej numer wyskoczył, bo planuje kogoś zabić.
Finch, ona jest strzelcem. Celem jest glina.
Poruczniku Gilmore.
Jest mi pan coś winien.
Gliniarz, który zostawił taką w łazience w metrze również.
Wierz mi, wie o tym.
Uratowałaś karierę dobrego gliny.
Potrzeba nam każdego człowieka.
A to, że jest pańskim bratankiem, nie ma tu nic do rzeczy?
Tak czy owak, jestem wdzięczny.
W idealnym świecie wdzięczność by wystarczyła.
Śledztwo o podłożu politycznym,
które prowadzi pan przeciw radnemu Rushowi...
Czas je zakończyć, nie sądzi pan?
Teraz wiem, skąd się wzięło określenie "zło konieczne".
- Jesteśmy kwita? - Nie.
Ale to dobry początek.
- Widziałeś coś ciekawego? - Nic, o czym warto mówić.
Bądź tu jutro. Punkt 10:00.
Mam nadzieję, że się stamtąd zmyłeś, Finch.
Wiesz już, co robi?
Wyświadcza odpłatne przysługi. Działa cuda.
Załóżmy więc, że jest ofiarą.
Jakieś pomysły, kto chciałby ją załatwić?
A kto by nie chciał?
- Co masz, Terney? - Vincent Deluca.
71 lat,
jak dla mnie ktoś wyświadczył światu przysługę.
Był zbirem dla La Cosa Nostra w Brighton Beach.
Użycie noża wskazuje na podłoże osobiste.
- Sprawca zabrał go z kuchni? - Jest tam tylko zestaw noży do steków.
Ten nie jest ząbkowany. Wygląda na stary i tępy.
Musiało boleć.
- Mamy kartotekę tego starego gangstera? - Gruba jak książka telefoniczna.
Napad z bronią w ręku, wymuszanie okupu...
W latach 70. oskarżono go o zabójstwo.
- Marlene Elias? - Co?
1973 rok.
Wywinął się z zarzutu morderstwa.
Ofiarą była Marlene Elias.
Dowód skradziono z magazynu kilka tygodni temu.
Dowód ze sprawy sprzed 40 lat?
Razem z narzędziem zbrodni.
Marlene Elias wielokrotnie dźgnięto w klatkę piersiową nożem kuchennym.
Finch, wygląda na to, że Zoe spotyka się z jakimś biznesmenem.
Przesyłam zdjęcia.
Drugi przygląda się z auta.
Sprawdź dla mnie tablice. GHO 7561.
Panno Morgan.
Auto zarejestrowane jest na Samuela Douglasa.
Szef działu kryzysowego w Virtanen Pharmaceuticals.
- Zna pani Anthony'ego Talbotta? - A powinnam?
Prowadzi blog o inwestycjach. Brak mu etyki i oporów.
Zrobiłby wszystko, by zdobyć sensacyjny materiał.
Włącznie z naruszeniem prywatności naszych pracowników.
Nie rozmawialibyśmy, gdyby chodziło o zwykłego pracownika.
- Co ma na pańskiego szefa? - Jest nim pan z samochodu,
- Mark Lawson. - Twierdzi, że posiada nagranie rozmowy
z pewną młodą damą, które może zostać źle zrozumiane.
Romans?
- A kogo to obchodzi? - Jego żonę.
Pan Lawson ma kierować Virtanen.
Zajmuje się już codziennymi sprawami, ale dyrektorem nadal jest jego teść.
- O czym nie wie... - O co prosi Talbott?
40 000$.
Jest tam numer jego komórki.
- Jeszcze jedno. - Zdobędę nagranie.
Nie muszę wiedzieć, co na nim jest.
Jak zawsze doceniamy pani dyskrecję.
- Dzień dobry, panie Talbott. - Miło ze strony Virtanen,
że przysyłają kobietkę.
Rozumiem, że ma pan coś interesującego dla mojego klienta.
Niesamowite, co można usłyszeć w eterze.
O najbystrzejszych dowiedziałem się jednego.
Nie potrafią trzymać fujary w spodniach.
Wiesz, czemu tu jestem i co czuję.
Nie mogę już tego ukrywać.
- Całe 40 000$? - Proszę przeliczyć.
W domu.
Na marginesie, ja poprosiłabym o 80 000$.
Może kobietki tak mają.
Talbott to zawszony szantażysta, ale niegroźny.
- Co z jej poprzednimi zleceniami? - W mieszkaniu nie było listy klientów.
- Musisz ją zmusić do mówienia. - Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
- Detektyw Sullivan. - Już od lat nie.
Bernie albo Sully. Do wyboru.
Chcę pomówić o twojej sprawie z roku 1973.
Marlene Elias. Jak to łajno znów wypłynęło?
Człowiek, którego sprawdzam, włamał się do magazynu dowodów.
Razem ze swoją ekipą ukradł zawartość pudła na dowody.
Twoje notatki i narzędzie zbrodni, ośmiocalowy nóż kuchenny,
który wbito w pierś twojego głównego podejrzanego.
- Kara boska. - Co powiesz o Deluce?
Niezłe ziółko.
Miałem go na widelcu.
Głupek zostawił częściowy odcisk palca n nożu.
- Prokuratura wycofała sprawę? - Trafiony zatopiony.
Wtedy miasto było inne.
Marlene była barmanką w klubie należącym do Gianni Morettiego.
Miała romans z Donem. Chciała, żeby rzucił żonę.
Zmęczyło go jej narzekanie i nasłał kolesia z zestawem sztućców,
żeby ją uciszył.
I zrobił to. Na stałe.
- W pamięci pozostał mi ten dzieciak. - Jaki dzieciak?
Wygrzebałem to. Marlene i Don mieli syna.
Bawił się na zewnątrz, gdy to się stało.
Wszedł i znalazł ją.
Młody przyszedł na komisariat na piechotę.
Wciąż widzę go, stojącego bez butów.
- Co się z nim stało? - Nie chciał przyznać się do romansu,
więc dzieciak trafił do systemu.
Nie muszę mówić, co się z takimi dzieje.
Myślisz, że to on jest mordercą?
Nie wiem, kto inny zadawałby sobie tyle kłopotu.
- Co to? - Jakieś stare piraty.
- Lubi pani jazz? - A ty?
Jasne.
Zawsze podobało mi się, co powiedział o nim Miles Davis.
"Nie graj tego, co tam jest, a to, czego tam nie ma".
Naprawdę?
Zdaje się, że umie pani pogrywać z ludźmi.
Ja tylko naprawiam ich problemy.
A co do twojego pytania, to nie cierpię jazzu.
Miała się pani spotkać z jedną czy dwoma osobami?
- A co to ma za znaczenie? - Pozwól mi się tym zająć, Zoe.
Chyba "panno Morgan". Wracaj do auta.
Nie wspominałeś, że to przyjęcie.
Talbott mi to oddał. Obyło się bez problemów.
- Słuchała pani tego? - Nie do tego mnie zatrudniłeś.
Pan Lawson chciałby osobiście pani podziękować.
- Niezbędne jest tylko honorarium. - Nalegamy.
Walter, zabierz kierowcę.
Padnij.
Chyba płacę ci nie tylko za siedzenie za kółkiem.
- Wszystko dobrze, panie Reese? - To była zasadzka.
- Douglas próbował nas zabić. - Dzięki, ale byłam tam.
- Jest bezpieczna? - Na razie trochę wstrząśnięta.
- Z kim rozmawiasz? - Są skłonni zabić za to nagranie.
Musimy dowiedzieć się, co na nim jest.
- Przyślij mi adres Talbotta. - Kim ty jesteś, do cholery?
Powiedzmy, że robimy w jednej branży. Rozwiązujemy problemy.
Miałem informacje, że może ci coś grozić.
Informacje? Od kogo?
Masz swoich ludzi, a ja swoich.
Musimy znaleźć dziennikarza, który sprzedał ci nagranie
i dowiedzieć się, co na nim jest.
Zrobiłam kopię.
Jestem dyskretna, ale nie głupia.
Nie mogę już tego ukrywać.
- Źle postępujemy. - Kim jest ta dziewczyna?
Nie mam pojęcia. Ledwo ją słychać.
- Zostań tu. - Panie Reese?
Na policyjnym paśmie mówią, że Talbott nie żyje.
- Rzekomo atak serca. - Douglas szybko działa.
Zabijają wszystkim, którzy mieli styczność z nagraniem.
Skoro zadają sobie tyle trudu, będą ścigać pannę Morgan.
Musi pan z nią zostać.
To będzie trudne.
Chcę komuś powiedzieć. Nie mogę spać po nocach...
Pracuję nad dźwiękiem.
Zakłócenia wskazują, że nagrano to w starej sieci komórkowej.
Dlatego nagranie ma co najmniej dwa lata.
Nie wiedziałem, że szumy mają rocznik.
Znalazłem dopasowanie głosu kobiety.
Porównałem go z nagraniami z portali społecznościowych
i komunikatów prasowych.
268 możliwości. Sześć mieszka w Nowym Jorku,
ale tylko jedna pracowała w Virtanen Pharmaceuticals.
Virtanen to coś więcej niż firma farmaceutyczna.
Tworzymy produkty, które pomagają i leczą.
Virtanen jest rodziną, do której mam nadzieję przez lata należeć.
Dana Miller, kochanka Lawsona, była też jego pracownicą.
Brawo, Finch.
Nie spieszyłbym się tak z gratulacjami.
Nie pierwszy raz słyszę to nazwisko.
Pół roku temu maszyna podała mi jej numer.
Nie miałem jeszcze pana, więc nie mogłem jej pomóc.
W gazecie napisano, że zmarła przez tętniaka mózgu.
Miała 27 lat i jak pan wie, maszyna nie dostrzega wypadków.
Chciała ujawnić romans i Lawson musiał ją zabić.
- Czemu nie kupił jej milczenia? - Jest dziedzicem imperium Virtanen.
Gdyby Robert Keller się dowiedział, Lawson straciłby wszystko.
Komuś z firmy farmaceutycznej nie byłoby trudno
upozorować śmierć z przyczyn naturalnych.
Nie sądziłem, że poznam prawdę o tym, co ją spotkało.
Teraz wiem także, kto za to odpowiada.
Możemy ich powstrzymać przed uzyskaniem kolejnego numeru.
Proszę znaleźć pannę Morgan.
Douglas w każdej chwili może ją dopaść.
- A ty co zamierzasz? - Mam ważne spotkanie w interesach.
W sprawie niedawnej inwestycji.
Anulowaliśmy spotkania z udziałowcami.
To nie byle jaki udziałowiec.
W ciągu ostatnich 48 godzin kupił 87 milionów akcji.
- Posiada 8% udziałów Virtanen. - Nigdy o nim nie słyszałem.
Nikt nie słyszał. Może to figurant, a chodzi o przejęcie.
Wrogie przejęcie. Bądź ostrożny.
Przywieźmy tu starego, żeby uścisnęli sobie dłonie.
Proszę tędy.
Pan Partridge.
Jestem Mark Lawson. Miło mi.
Dziękuję za to nagłe spotkanie.
Myślałem, że znam wszystkich z portfela akcji.
Gdy ludzie chcą twoich pieniędzy, odrobina anonimowości się opłaca.
To z podróży do Japonii. Nie chodzę na spotkania z niczym.
To... nazbyt hojne. Dziękuję.
Chce pan zwiedzić nasze zakłady?
Tędy.
Skupiamy się na tym, co ludziom naprawdę potrzebne.
- Uldze w bólu. - Do mnie to przemawia.
W zeszłym roku nasz udział w rynku wyniósł 20%.
A z nowym produktem o nazwie Sylocet będzie tylko rósł.
- Sylocet? - Nowy lek na migrenę.
Rewolucyjny. Właśnie zaaprobowany przez FDA.
Panie Partridge. Jestem Robert Keller.
Zbudował pan tu imponujące imperium.
To teraz imperium Marka.
Oficjalnie na emeryturę odejdę wiosną,
ale to on podejmuje wszystkie ważne decyzje.
Proszę nikomu nie mówić.
Nie chciałbym stracić stolika w country clubie.
Proszę wybaczyć, panie Partridge.
Mark świetnie sobie radzi. Nie tylko panując nad finansami,
ale też nadzorując badania produktów.
Podoba mi się to, co widzę, panie Keller.
Jestem przekonany, że moje pieniądze są w dobrych rękach.
Wspaniale było pana poznać.
Przepraszam. Muszę odebrać.
Pendrive odzyskany. Talbott nie będzie już problemem.
- Świetnie. - Zostaje jedna niedokończona sprawa.
Zoe Morgan.
Był z nią ochroniarz udający kierowcę.
Była to nieprzewidziana okoliczność.
To katastrofa, a nie niedokońćzona sprawa.
- Zajmę się nią. - Kierowcą też.
Nic nie może nas z tym łączyć.
Mówi Sully.
Udało mi się wypełnić luki dotyczące młodego Carla Eliasa.
- Dobra robota. - Nie taka dobra.
Dzieciak był zawodowym uciekinierem.
Odkąd miał 8 lat, nie zabawił nigdzie dłużej
- niż kilka miesięcy. - Więc nikt naprawdę go nie znał.
Oprócz starszej, twardej babki, Glorii Recinto.
Najwyraźniej troszczyła się o niego.
Co roku przysyłał jej kartkę świąteczną i trochę pieniędzy.
Musisz to przeczytać, Carter.
Jakby chłopak miał zostać prezydentem albo Attylą.
- Mam go ściągnąć? - Podjadę po niego sama.
Zrobię się dla ciebie na bóstwo.
Powodzenia, Sully.
Wiesz, czemu tu jestem i co czuję.
- Nie mogę znaleźć Zoe. - Nie mogę już tego ukrywać.
Skoro ja nie mogę jej namierzyć, to Douglas pewnie też nie.
Próbuję oczyścić nagranie i uzupełnić luki.
Proszę posłuchać, Dana chyba nagrała to w biurze Lawsona.
- Źle postępujemy. - No i?
Nagrała rozmowę na komórce. Żeby go szantażować?
Nie sądzę.
W jego biurze jest fontanna.
Dzięki pluskwie, którą tam podłożyłem, uzyskałem odgłosy otoczenia.
Mogę je teraz usunąć z oryginalnego nagrania.
Proszę posłuchać. Teraz jest dużo wyraźniej.
Nie mogę już tego ukrywać. Źle postępujemy.
Chcę komuś powiedzieć.
Nie mogę spać po nocach wiedząc, co robi nasz lek.
Dobrze pomyśl, co...
"Nie mogę spać po nocach wiedząc, co robi nasz lek".
Nie mogę oczyścić ostatniej części nagrania,
ale to wystarczy, żeby stwierdzić, że Dana nie miała romansu z Lawsonem.
Groziła, że na niego doniesie.
Wie pan, zanim my...
Zanim pana znalazłem, te numery mnie dręczyły.
Nigdy w życiu nie czułem się tak bezsilny.
Wiem, że nie wszystkim mogę dać sprawiedliwość,
ale nawet możliwość...
Chyba w końcu panna Morgan postanowiła dać się odnaleźć.
Tym razem proszę postarać się jej nie zgubić.
Zatem namierzasz moją komórkę.
Wiem, jak wszystkie kawałki miasta do siebie pasują.
Znam wszystkich graczy i punkty widzenia.
A potem zjawiasz się ty.
Nie rozumiem cię.
A nie lubię tego, czego nie rozumiem.
To czemu chciałaś, żebym przyszedł?
Bo nie muszę cię lubić, żeby coś z ciebie wyciągnąć.
Dziewczyna z nagrania nazywała się Dana Miller.
Lawson ją zabił. I powodem mógł nie być romans.
Wiem. Pracowała w Virtanen.
Chciała ujawnić skandal, dotyczący jednego z leków.
Nieźle, ale to nie cała historia.
Pracowała przy próbach klinicznych.
Pięć dni przed śmiercią została przeniesiona.
- Zawieszono jej dostęp. - Skąd o tym wiesz?
Masz swoich ludzi, a ja swoich.
Niech zgadnę.
- Chcesz dobić targu z Virtanen. - Nie tym razem.
Myślałem, że każdy ma jakiś punkt widzenia.
Znałam taką jedną. Była naiwna.
Dostała bolesną lekcję, jak funkcjonuje świat.
- To przypomina mi Danę. - A do tego próbowali cię zabić.
O to też chodzi.
- Chcesz stąd pójść? - Dokąd?
Zrobić coś nielegalnego.
Poruczniku Gilmore.
Prawie pana nie poznałam bez munduru.
Czego chcesz?
Dziś dojdzie do włamania w Virtanen Pharmaceuticals.
Proszę dopilnować, że policja nie zareaguje.
Na tym koniec.
- Finch, nasze kamery na miejscu. - Mam pełen zasięg. Kontynuujcie.
Potrzymaj.
Twój plan polega na włamaniu do biur ludzi,
- którzy chcą cię zabić. - Lubię bezpośrednie rozwiązania.
To południowe wejście. Jacyś strażnicy po drugiej stronie?
Dwóch na I piętrze, żadnego na schodach.
Proszę iść.
Wchodzę.
Poznam kiedyś twojego wymyślonego przyjaciela?
Ceni sobie prywatność.
Na schodach na III piętrze jest strażnik. Idzie do was.
Możecie iść.
Jesteś jednym z tych, którzy zawsze wydostaną się dzięki spinaczowi.
- Gdzie się tego nauczyłeś? - Długa historia.
Nadal czysto, panie Reese.
Dawno temu usunęli e-mail i historię z przeglądarki Dany Miller.
Nic nigdy tak naprawdę nie zostaje usunięte.
Skrawki nadal tam są, trzeba tylko wiedzieć, jak je poskładać.
Proszę użyć programu do odzyskiwania danych.
Tam.
Na kilka dni przed śmiercią wiele razy otwierała ten plik.
To próby kliniczne nowego leku, Sylocetu.
- FDA go zatwierdziło. - Został przerobiony.
Są tu dwa pliki o tej samej nazwie,
ale starszy jest nieco większy.
W raporcie przekazanych FDA brakuje sześciu nazwisk.
Potrzebuję ich, panie Reese.
Już lecą.
- Wszyscy nie żyją. - Jak to?
Wszyscy z listy zmarli na serce w ciągu roku od zażycia leku.
Lawson musiał wyrzucić ich z badań i zapłacić miejscowym za ukrycie tego.
Ich nowy lek zabija.
To sześciu z dwustu. Wskaźnik śmiertelności wynosi 3%.
Jeśli lek przyjmie milion ludzi, może zginąć 30 000 z nich.
Co to był za dźwięk?
Klimatyzacja, a co?
Właśnie to przegapiłem.
Proszę nic nie mówić i się nie ruszać. Potrzebne mi czyste nagranie.
Idealnie. Będę w kontakcie.
Chyba powinniśmy wezwać gliny.
Zły ruch, poruczniku.
Skoro nie mogę panu ufać, będę musiała pana zniszczyć.
Coś mi mówi, że nie będziesz miała okazji.
Poza tym swojej części umowy dotrzymałem.
Chciała pani, żeby policja nie reagowała.
I tak się dzieje.
Nie mogę spać po nocach wiedząc, co robi nasz lek.
Nie pozostawiasz mi wyboru. Pójdę do Kellera.
Chyba coś znalazłem.
Panie Reese?
Mówiłem, że się tym zajmę. Mam ich oboje.
Już jadę.
Nie powiedziałeś mi, jak masz na imię.
John.
No jasne.
Zatem, John...
Skąd wiedziałeś, że wpadnę w tarapaty?
Biorąc pod uwagę twój zawód, nie było to takie trudne.
- Powinnaś pomyśleć o zmianie branży. - I kto to mówi.
Poza tym, nic o mnie nie wiesz.
Wiem prawie wszystko.
Dorastałaś w ładnym domu w Yonkers.
Twój tata był urzędnikiem miejskim, póki nie wpakował się w korupcję.
Resztę dzieciństwa spędziłaś z matką w mały mieszkaniu w Queens.
Nie wiem jedynie, dlaczego zaczęłaś robić to, co robisz.
Mój tata był politykiem.
Robił, co mu kazano.
Gdy tylko zjawili się gliniarze, zakuli go w kajdanki.
Dziennikarze tygodniami koczowali na naszym trawniku.
A potem pojawił się ten facet.
Partia przysłała go, żeby uporał się
z niewygodną sytuacją.
Powiedział dwa słowa.
A dziennikarze?
Spakowali się, odeszli i nigdy nie wrócili.
Wtedy zrozumiałam, że chcę być kimś takim.
Osobą, która wie, co powiedzieć
i zawsze ma coś na wymianę.
To co teraz wymienisz?
Tak, tu Partridge.
Muszę natychmiast pomówić z panem Kellerem.
Przykro mi, ale jest nieosiągalny.
Proszę dać go do telefonu. To bardzo pilne.
To sprawa życia i śmierci.
- Wreszcie stajemy twarzą w twarz. - Popełniasz błąd, Mark.
To nie ja jestem przykuty do krzesła.
- Widziałaś raport o Sylocecie? - Chyba nie masz nic przeciwko,
że przesłałam kopię e-mailem koledzę, który mu się przyjrzy.
- Gdzie jest teraz? - U jedynej osoby, której ufam.
Jeśli coś się nam stanie, raport ujrzy światło dzienne.
Wszyscy dowiedzą się, że twój nowy lek zabija.
Jak myślisz, co zrobi Keller, gdy się dowie?
Skoro Zoe tak kocha negocjacje, zaoferuję wam układ.
Pierwszemu, kto odda raport, daruję życie.
Złapałam pana Kellera. Zaraz z panem porozmawia.
Dziękuję.
Nie pozostawiasz mi wyboru. Pójdę do Kellera.
Chcesz powiedzieć staremu? Masz szansę.
Myślisz, że w mojej firmie dzieje się coś bez mojej wiedzy?
Za jakiego durnia mnie uważasz?
Panie Partridge? Pan Keller na linii.
Mark, czemu nadal żyją?
Mówi, że ma kopię raportu.
A już myślałem, że poradzisz sobie z czymś naprawdę ważnym.
Panno Morgan, niech pani będzie rozsądna.
Każdy nowy lek ma skutki uboczne.
Po to mamy zapisy o wyłączeniu odpowiedzialności
i ubezpieczenie.
Ta moralna krucjata pani nie pasuje.
Zoe Morgan, którą znam, jest rozsądna.
Wie, kiedy mądrze zagrać.
Dam panu raport.
Zaprowadzę was do niego.
A nie mówiłam?
Zawsze mam coś na wymianę.
Idziemy.
Nie powinno cię dziwić zachowanie Zoe.
Nigdy suce nie ufałem. Zawsze szuka korzyści.
- Chlorek potasu? - Używany przy zastrzykach śmierci.
Zatrzymuje pracę serca w ciągu paru minut.
Naprawdę humanitarnie.
- Masz szczęście. - Ja?
Już jadę.
Naval Yard.
Zasady jak w areszcie. Żadnych więcej rozmów.
Sprytna dziewczyna.
Od dwóch godzin próbuję pana złapać.
Keller też w tym siedzi. Współpracuje z Lawsonem.
Dotyczy to też morderstwa Dany.
Wiem, Keller zaskoczył i nas, i Zoe.
Ma oddać kopię danych z testów Lawsonowi.
Więcej zaufania, panie Reese.
Zoe właśnie przekazała mi cel swojej podróży.
Naval Yard. Brzmi znajomo?
Już jadę.
Przepraszam za spóźnienie, panie Keller.
Wybaczy pan, że zacząłem bez pana,
ale w moim wieku nie można marnować ani chwili.
Co pan pije?
- Co my tu robimy? - Chcesz raport?
Jest tam.
Mam po niego pójść czy sam to zrobisz?
Wiesz, co myślę?
Że nie przesłałaś nikomu tego raportu.
W zasadzie sądzę, że był tu cały czas.
Wybrał pan świetny moment, by do nas dołączyć.
Gdy Sylocet wejdzie na rynek,
nie będzie pan musiał inwestować w inną firmę.
Ktoś inny przesłałby go do policji albo prasy.
Ale nie ty.
Nie mogłaś się oprzeć, by mieć jeszcze jednego asa.
Więc wysłałaś go do jedynej osoby, której ufasz.
Do siebie.
Zabierzesz to ze sobą do grobu.
Zjeżdżajmy stąd.
Migrena, co? Słyszałem, że mają już na to leki.
Nie spieszyłeś się.
Kiedy wiedziałaś, że postąpisz jak należy?
Jakieś dwie sekundy przed tym, gdy podałam ci spinacz.
Choć miło się gawędzi, rada i ja musimy znać pańskie zamiary.
Ma pan 8% Virtanen.
MAM RAPORT FDA
Właściwie to sprzedałem swoje udziały.
Dostałem cynk, że ich cena poleci na łeb, na szyję.
Jaki znów cynk?
Że kadra kierownicza będzie miała poważne problemy prawne.
W zasadzie odzyskałem to, co włożyłem i dodatkowo oskubałem pana
na jakieś pół miliarda akcji.
Jeśli stawia pan przeciwko mnie,
to nie wie pan, z kim ma do czynienia.
Doskonale wiem, jakim jest pan człowiekiem.
Idzie pan po trupach do celu. Obchodzą pana tylko pieniądze.
Dlatego właśnie pieniądze panu odbiorę.
Wszystkie.
Miał pan rację, panie Keller.
Dzięki panu nie będę już musiał inwestować w inną firmę.
Detektywie Sullivan?
Sully?
To ja...
O nie.
Stój, policja!
Dyrektor Virtanen, Robert Keller, ma się dziś zjawić w sądzie
wraz ze swoim zięciem i dyrektorem finansowym,
Markiem Lawsonem, by odpowiedzieć za oszustwo, spisek i morderstwo.
Wypuszcenie leku na migrenę, Sylocet, zostało odłożone.
Konkurent Virtanen, Beecher Pharmaceuticals...
- Możesz wyłączyć? - Beecher dostało cynk.
Ktoś musiał dostać dużą wypłatę.
Nie aż tak dużą.
Rodzina Dany Miller dostała sowity datek
na ich proces przeciw Virtanen.
Słyszałem, że na por. Gilmore'a spadły poważne zarzuty korupcyjne.
Musiał wkurzyć kogoś wpływowego.
Patrz na drogę, John.
Panno Morgan?
Proszę się trzymać z dala od kłopotów.
Nie ma szans.
Masz mój numer.
.:: GrupaHatak.pl ::. :: Project Haven ::
>> Release24.pl <<